17.

I turned 17 last October 15.

Meron akong event nung mismong araw ng birthday ko. Event ‘to for the Communication students of Letran. It’s called, “Call Time”. It was held in Klir Water resort park in Bulacan. So, hindi ako masyado nakapagcelebrate with my family. Although,  may kaunting handaan nung 14 kasama yung ibang relatives ko. Pumunta sila dito sa bahay. At masaya naman ako dahil naayos na ang dapat naayos.

Wala naman ako masyadong ikukukwento sa nangyari nung birthday ko, wala lang puro picture dun, picture dito, nanood ng event, kumain at swimming. ( yung mga blockmates ko lang. haha! )

Siguro ito lang yung highlight nung birthday ko, yung nakipagbati siya sa akin. Masaya ako kasi nawala na rin yung bigat sa loob ko pero ika nga sa sinabi ko sa isang post ko dito, hindi ko na maibabalik yung dating samahan natin.

Sadyang may mga bagay na nagbabago ng hindi natin namamalayan. Tulad ng nangyari sa akin, hindi ko namamalayan, unting unti na nagbabago ang pananaw ko sa buhay. Let say na, nagmamatured na ang pag-iisip ko pero hindi pa rin mawawala yung pagiging childish ko. Yan ang tatak ko eh. Haha! Pero mahirap din na mawala ang isang bagay na hindi mo naman alam kung paano nawala. At higit sa lahat, mahirap na ibalik ang dati dahil maulit ulit yun. Sinasabi nga na sa pagkakamali natuto ang tao, natuto na ako sa pagkakamali ko at sana ikaw rin, may natutunan ka rin sa pagkakamali mo.

Well, yan lang naman ang nangyari sa aking kaarawan. Masaya! 🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s