Dapat ngayon araw, magkikita – kita kami ng mga high school friends ko. Syempre, bakasyon. Ito ang perfect time para magkita – kita kami. May plano na kami, matagal na ‘yun. I think, last january lang o last year pa. Sa  EK. Classmate ko ang nag- aya, at kasama yung mga batchmates namin. Bale, Management at Economics. Yan ang section namin nung 4th year kami kaya tuwang – tuwa ako nung nakita ko ang event na ‘to sa facebook, kaya nag – go.  ”Tutal malayo pa naman yun.” sabi ko.

Dapat March 30, kaso nga, Black Saturday at sarado ang EK, kaya ginawang April 1.

Dumating ang March 31, wala na nag uupdate sa event, tsaka nagdadalawang isip din ako kasi may inaalala din ako that time. Dahil walang nagrereact sa event, hindi na natuloy.

Tapos nag padesisyunan, na magkita kita kami “Management”. So, nag set sila ng date at nagtanong kung sino ang pwede sa April 2. Yun. Nagreact ako, sabi ko, “Pwede ako sa April 2 pero magpapaalam pa ‘ko.” So yun. Nag try ako magpaalam kaso wala ako natanggap na reaction mula sa nanay ko. At nung April 1 na, naalala ko pala na may exam ako. At dahil dun, nag dalawang isip ako kung tutuloy pa ba ako, tapos nagtweet sa’kin yung isa kong hs friend ko about sa contact number ko, tapos binigay ko naman tapos nagtext pala siya sa’kin nung linggo at hindi daw ako nagrereact sa post. Nung linggo kasi, pyesta sa Bulihan, e, most of my hs friends dun nakatira kaya yun nayaya silang makipyesta sa kanila.  Para dun daw pag-usapan yung pagkikita – kita namin, kaso onti lang ang pumunta at yung pumunta na yun ay yun din ang pumunta last year. Nagsorry naman ako at sinabi ko na hindi ako makapag commit agad kasi nga may exam ako. Tapos yun, ok lang naman hindi makapunta basta magreact lang dun sa group.

Tsaka gusto din nila makita yung iba kaya sila nag-insist na magkita kita naman daw kami kasi pare-pareho nalang daw ang nakikita nila at sawang sawa na daw sila sa pagmumukha ng isa’t-isa. Haha!  At nagtatampo rin sila kasi sila na ang naginsist na magkita kita kami pero wala pa rin. Hay. Saklap talaga.

Kung pwede lang talaga ako. Hay. Gusto ko na ulit sila makita. Huhu!

Pero totoo naman e, hirap na talaga kami magkita – kita. Hindi swak sa schedule namin e. Kundi may exam, may pasok, at kung anung – ano pa. Hirap na rin kami makumpleto as Management. Laging kulang nalang. Nakakalungkot pero minsan, may kailangan talagang unahin. Lalo na ang pag-aaral. Pero minsan nakakamiss din yung mga taong nakasama mo sa loob na apat na taon, yung mga taong nagbigay na kulay sa high school life mo.

Kaya yung mga incoming 4th year dyan, lubusin ninyo ang panahon na magkakasama kayo dahil pagdating ninyo sa kolehiyo, hindi naman sa hindi ninyo na yan mararanasan, sadyang meron lang haharang gayunpaman, yung haharang na yun ay matitinag din dahil sa pagkakaibigan ninyo.

The best pa rin na may komunikasyon kayo sa isa’t isa, kahit hindi man kayo magkita ng personal, at least, kapag nagkita na kayo sa personal, wagas ang kwentuhan ninyo sa isa’t – isa at napakaganda ng moment na yun. Dahil sa wakas, nagkita na kayo ulit.

Gayunpaman, darating din yung panahon na makukumpleto kami. Darating din yun. Tiwala lang. 

Mahal na mahal ko sila e. Sila ba naman ang nagbigay ng lungkot at saya sa high school life ko e, kahit hindi nila alam ‘to, maraming akong natutunan sa kanila at lagi yun na sa’kin puso. Isang yaman na hindi maaangkin nino man.

Kaya maraming salamat, Management sa lahat! Mahal na mahal ko kayo! Kita kits nalang! =) :* >:D<

Them.

 

Management

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s