Dapat ngayon araw, magkikita – kita kami ng mga high school friends ko. Syempre, bakasyon. Ito ang perfect time para magkita – kita kami. May plano na kami, matagal na ‘yun. I think, last january lang o last year pa. Sa  EK. Classmate ko ang nag- aya, at kasama yung mga batchmates namin. Bale, Management at Economics. Yan ang section namin nung 4th year kami kaya tuwang – tuwa ako nung nakita ko ang event na ‘to sa facebook, kaya nag – go.  ”Tutal malayo pa naman yun.” sabi ko.

Dapat March 30, kaso nga, Black Saturday at sarado ang EK, kaya ginawang April 1.

Dumating ang March 31, wala na nag uupdate sa event, tsaka nagdadalawang isip din ako kasi may inaalala din ako that time. Dahil walang nagrereact sa event, hindi na natuloy.

Tapos nag padesisyunan, na magkita kita kami “Management”. So, nag set sila ng date at nagtanong kung sino ang pwede sa April 2. Yun. Nagreact ako, sabi ko, “Pwede ako sa April 2 pero magpapaalam pa ‘ko.” So yun. Nag try ako magpaalam kaso wala ako natanggap na reaction mula sa nanay ko. At nung April 1 na, naalala ko pala na may exam ako. At dahil dun, nag dalawang isip ako kung tutuloy pa ba ako, tapos nagtweet sa’kin yung isa kong hs friend ko about sa contact number ko, tapos binigay ko naman tapos nagtext pala siya sa’kin nung linggo at hindi daw ako nagrereact sa post. Nung linggo kasi, pyesta sa Bulihan, e, most of my hs friends dun nakatira kaya yun nayaya silang makipyesta sa kanila.  Para dun daw pag-usapan yung pagkikita – kita namin, kaso onti lang ang pumunta at yung pumunta na yun ay yun din ang pumunta last year. Nagsorry naman ako at sinabi ko na hindi ako makapag commit agad kasi nga may exam ako. Tapos yun, ok lang naman hindi makapunta basta magreact lang dun sa group.

Tsaka gusto din nila makita yung iba kaya sila nag-insist na magkita kita naman daw kami kasi pare-pareho nalang daw ang nakikita nila at sawang sawa na daw sila sa pagmumukha ng isa’t-isa. Haha!  At nagtatampo rin sila kasi sila na ang naginsist na magkita kita kami pero wala pa rin. Hay. Saklap talaga.

Kung pwede lang talaga ako. Hay. Gusto ko na ulit sila makita. Huhu!

Pero totoo naman e, hirap na talaga kami magkita – kita. Hindi swak sa schedule namin e. Kundi may exam, may pasok, at kung anung – ano pa. Hirap na rin kami makumpleto as Management. Laging kulang nalang. Nakakalungkot pero minsan, may kailangan talagang unahin. Lalo na ang pag-aaral. Pero minsan nakakamiss din yung mga taong nakasama mo sa loob na apat na taon, yung mga taong nagbigay na kulay sa high school life mo.

Kaya yung mga incoming 4th year dyan, lubusin ninyo ang panahon na magkakasama kayo dahil pagdating ninyo sa kolehiyo, hindi naman sa hindi ninyo na yan mararanasan, sadyang meron lang haharang gayunpaman, yung haharang na yun ay matitinag din dahil sa pagkakaibigan ninyo.

The best pa rin na may komunikasyon kayo sa isa’t isa, kahit hindi man kayo magkita ng personal, at least, kapag nagkita na kayo sa personal, wagas ang kwentuhan ninyo sa isa’t – isa at napakaganda ng moment na yun. Dahil sa wakas, nagkita na kayo ulit.

Gayunpaman, darating din yung panahon na makukumpleto kami. Darating din yun. Tiwala lang. 

Mahal na mahal ko sila e. Sila ba naman ang nagbigay ng lungkot at saya sa high school life ko e, kahit hindi nila alam ‘to, maraming akong natutunan sa kanila at lagi yun na sa’kin puso. Isang yaman na hindi maaangkin nino man.

Kaya maraming salamat, Management sa lahat! Mahal na mahal ko kayo! Kita kits nalang! =) :* >:D<

Them.

 

Management

Advertisements

It’s good to be back.

Last friday nakapunta ako ulit dito. Sa dati kong school. It’s been awhile. It’s feels good to be back. Masaya bumalik sa isang lugar na naging parte na nang buhay mo. Habang naglalakad ako papunta dito,madaming alaala ang bumabalik sa aking isipan. Tulad nalang ng unang araw kong pagpasok dito, yung una namin pagkikita ng mga classmates ko na naging kaibigan ko, COCC days, University week, Intrams, Field trip, Christmas Chorale, Christmas Party, English week, yung mga bonding namin pagkatapos ng klase, yung sabay sabay kaming uuwi tapos magiingay kami sa kalsada, minsan may pictorial pang nagaganap sa loob ng classroom o kaya naman sa catwalk o kung saan saan man. Habang naaalala ko yung mga pangyayaring yun, hindi ko maiwasan ngumiti.

Almost 2 years na rin ang nakalipas, pero wala pa rin pinagbago ang school na ‘to. Ganon pa rin ang ayos nito simula nung umalis kami dito. Siguro ang pinagbago lang nito ay madami na akong hindi namumukhaan na estudyante at mga guro. Madami din ang nagsi-alisan at dumating. Gayunpaman, masaya pa rin ako dahil nakapunta ako ulit dito. Sana pagbalik ko dito kasama ko na yung mga taong naging parte ng aking high school life. Yung mga high school friends ko, at sabay sabay namin iikutin ang lugar na ito kung saan kami nagkakilala, at sasabihin na “Salamat! Kung hindi dahil dito sa lugar na ‘to, hindi namin makilala ang isa’t – isa. At dahil din sa lugar na ‘to, natuto kami sumabay sa agos ng buhay. Kaya salamat. Maraming salamat.

Them. <3

 

 

 

Bukas. Makikita ko ulit ang mga high school friends.Aw. Miss ko na sila. Although, meron parin kaming communication sa isa’t – isa,  iba pa rin yung nakakasama mo sila.

Kaya naman sila pupunta sa bahay bukas dahil celebration raw ng birthday ko. Haha! Ang haba nga ng celebration ng birthday ko eh. Nung october 15 kasi ang birthday ko, eh, ngayon lang nagkaroon ng time. Although yung iba, hindi pinayagan at yung iba, may pasok naman. </3

Ok lang yun, at least kahit papaano, mabubuo kami bukas. 🙂

See you tomorrow,guys! 🙂 >:D<